Σύγχρονος Ελληνικός Ρεαλισμός

Θεωρώ αυτονόητο ότι όσοι ασκούμε το νομικό λειτούργημα τα τελευταία 20 (τουλάχιστον) χρόνια, έχουμε ακούσει σε κάποιο χρονικό σημείο της καριέρας μας την ειρωνεία «Έλα μωρέ, που έχετε ανάγκη και εσείς οι δικηγόροι! Μην τρελαθούμε κιόλας».  Δε χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για ποιους λόγους ο μέσος συνάδελφος νομικός, μεταμνημονιακά είναι ένας κακοπληρωμένος, υπερφορολογημένος «άνθρωπος για όλες τις δουλειές», που δουλεύει σε καθημερινή βάση υπερωρίες και ακόμα και τα Σαββατοκύριακα είναι διαρκώς στο τηλέφωνο. Με αφορμή, όμως, το δημόσιο διάλογο περί παρενοχλήσεων στον εργασιακό χώρο, οφείλω να επισημάνω ότι αυτή η παθογένεια όχι μόνον είναι απολύτως υπαρκτή στον – κατά τη φαντασία κάποιων που τη δικηγορία την ξέρουν μόνο μέσω των χολιγουντιανών παραγωγών – …“λαμπερό χώρο της Θέμιδος”, αλλά είναι μάλιστα και πολυσχιδής, αδιάλειπτη και χρόνια. Δεν συμβαίνει μόνον άπαξ, από ένα μεμονωμένο άτομο ή με μία και μοναδική μορφή (δηλαδή τη σεξουαλική βία). Έχει τόσες πολλές εκφάνσεις, που...

 Το πανδημικό έτος 2020 άφησε έντονη την αίσθηση της κατάθλιψης. Αν για τον πλανήτη το κυρίαρχο αίσθημα ήταν ο ζόφος, για την Ελλάδα ήταν χωρίς αμφιβολία η κορύφωση της παρακμής του λαού μας. Μία κορωνίδα σαπρότητας μετά τα δεκαετή μνημονιακά αδιέξοδα. Όσο και αν θέλει κάποιος να εξωραΐσει στα social media ή στα ΜΜΕ την περίσταση, στο πρώτο εξάμηνο του 2021 είναι πλέον διάχυτη στην κοινωνία η αίσθηση περί « σήψης στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας ». Όχι ως συνωμοσιολογική επωδός αλλά ως ορατή πια βιοθεωρία χαραγμένη στα βλέμματα των ανθρώπων της διπλανής πόρτας, των συγγενών και φίλων. Δε θα ήταν υπερβολή να υποστηριχθεί ότι μετά από 18 αγωνιώδεις μήνες, η κούραση των πολιτών είναι έτοιμη να προσλάβει χαρακτηριστικά αποζήτησης εκτόνωσης για την απώλεια της ζωής που κάποτε είχαν.  Άνθρωποι καταχρεωμένοι μετά από 10 έτη λιτότητας και περικοπών, το τελευταίο ενάμισι έτος εργάστηκαν συνολικά 5 - 6 μήνες ή έχασαν τις δουλειές τους, δεν πήγαν διακοπές και βρέθηκαν επανειλημμένα σε κατ’ ο...

Το έγκλημα είναι από τα ελάχιστα πράγματα μη δεκτικά κατηγοριοποίησεως σε συντηρητικά ή προοδευτικά. Συνιστά ενύλωση της αδικίας που υπόκειται ο άνθρωπος από άνθρωπο. Διακρίνεται απλώς σε πταισματικό, πλημμεληματικό ή κακουργηματικό ποινικό αδίκημα, με μόνο γνώμονα το βαθμό παραβατικής απαξίας. Υπό το φώς της δημοσιότητας μεμονωμένων πολύκροτων υποθέσεων και με αιτίαση ότι η ετυμηγορία επί τινών ποινικών δικών δε συνάδει με το περι δικαίου αίσθημα, παραγνωρίζεται ενίοτε ότι στο κράτος δικαίου, κατά κανόνα απαρέγκλιτο, ο δικηγόρος απλώς επικαλείται τη διάταξη νόμου, ο εισαγγελέας την προτείνει, ο δικαστής της εφαρμόζει και η αστυνομική αρχή την εκτελεί . Ουδείς εξ αυτών την δημιουργεί ώστε να λεχθεί ότι φέρει τάχα ευθύνη για την όποια ασύμμετρη κρίση. Εντούτοις, η κατανοητή αυτή ρητορική υποκρύπτει μία αλήθεια : το κοινωνικό αίτημα για σκλήρυνση του ποινικού πλαισίου εν γένει. Εν αντιθέσει προς τις περασμένες δεκαετίες της επίπλαστης ευμάρειας, η μνημονιακή δεκαετία επέφερε την παρ...

Ενός κακού μύρια έπονται, έλεγαν οι παλαιότεροι. Ξεκινάει για όλους ένα καλοκαίρι πολύ διαφορετικό από κάθε προηγούμενο, μετά το τρίμηνο lockdown που απροσδόκητα ανέκυψε και με όσα οδυνηρά συνακόλουθα αυτό αναμένεται να φέρει από το φθινόπωρο και έπειτα. Δείχνει ότι η Ελλάδα εισέρχεται στις τελευταίες ώρες νηνεμίας πριν από μία δοκιμασία διαρκείας. Αναμένεται, συγκεκριμένα, μία μακρά περίοδος γεωπολιτικής ρευστότητας, η οποία ούτε ως απολύτως προβλέψιμης έκβασης προοικονομείται, αλλά ούτε και ως δεκτική ήπιας διαχείρισης μέσω απλής προβολής ισχύος και διαπραγματευτικής παρέλκυσης. Μέσα στα επόμενα έτη, εντός σύντομου χρόνου, αυτή θα λάβει μορφή. Μετά βεβαιότητας οι επικυριαρχες δυτικές ελίτ θα οδηγήσουν τη χώρα μας σε συμβιβαστική προσδιοριστική οριοθετηση των θαλάσσιων ζωνών της, αποβλεποντας στο υπέδαφος τους, είτε μέσω απευθείας συμφωνιών με όλα τα κράτη της ανατολικής Μεσογείου, είτε πιθανότατα  και με την προσφυγή σε διεθνή δικαιοδοτικά και διαιτητικά όργανα, η πάγια ...

Στην προμετωπίδα του μαντείου των Δελφών ο καθένας, που το επισκεπτόταν κατά τους αρχαίους χρόνους, διάβαζε ένα μήνυμα που αποτελείτο από το κεφαλαίο γράμμα «Ε» - τον αριθμό «5» δηλαδή - και τα γνωμικά «μηδέν άγαν» και «γνώθι σαυτόν». Το «Ε» ως αριθμός συμβόλιζε πάντα την ανθρώπινη υπόσταση κατά τον δελφικό κώδικα, καθώς το 1 σημείο οριοθετεί στη γεωμετρία το στίγμα, τα 2 σημεία το διάνυσμα, τα 3 σημεία το σχήμα δύο διαστάσεων, τα 4 σημεία το κάθε τρισδιάστατο σώμα, ενώ τα 5 σημεία («Ε» αρχαϊστί) το ενυπάρχον στο σώμα στίγμα, δηλαδή το νοήμον ον. Τα δύο γνωμικά σημαίνουν αντίστοιχα « να αποφεύγεις τις υπερβολές » και « να γνωρίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό ». Συνεπώς το μήνυμα που απευθυνόταν στον επισκέπτη ως θείο κέλευσμα ήταν : « αν επιθυμείς να είσαι πλήρης άνθρωπος, τότε να μη χάνεις το Μέτρον και να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου ». Το αρχέτυπο του Έλληνα συνοψίζεται ως αληθής φύση του υπερβατικού ατόμου σε αυτό το προμήνυμα των Δελφών. Πόρρω απέχει από τον “ξερόλα” νεοέλλ...